Organizacja władzy wykonawczej
Konstytucja RP w art. 10 ust. 2 określa, iż „władzę wykonawczą sprawuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Rada Ministrów”. Tym samym w Polsce istnieje dualistyczny model ustrojowy władzy wykonawczej (egzekutywy). Stwarza on różne możliwości kształtowania stosunków między prezydentem a rządem. W Polsce przyjęto, że Rada Ministrów prowadzi bieżącą politykę państwa i odpowiada za nią przed sejmem. Rola prezydenta nie polega natomiast na bieżącym kierowaniu państwem, lecz ma on pewne szczegółowe uprawnienia w dziedzinie stosunków zagranicznych, wewnętrznego i zewnętrznego bezpieczeństwa państwa oraz obronności.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Stanowisko prezydenta istniało w Polsce w okresie międzywojennym i jeszcze kilka lat po II wojnie światowej. Konstytucja z 1952 roku zniosła instytucję prezydenta, a wprowadziła Radę Państwa, z przewodniczącym na czele. Był to organ kolegialny, którego kompetencje były podobne do kompetencji prezydenta jako głowy państwa. W wyniku obrad „okrągłego stołu” urząd prezydenta został przywrócony i wprowadzony do systemu ustrojowego nowelizacją konstytucji z 7 kwietnia 1989 roku.